Πηλιο 4

Απο τον 12ο αιωνα το Πηλιο εμφανιζεται στο ιστορικο προσκηνιο σαν μια μοναστικη πολιτεια χαρις στα πολλα μοναστηρια που χτιζονται.Στο περασμα του χρονου γυρω απο τις μονες ιδρυοντε νεοι οικισμοι,οι οποιοι με τις μετακινησεις των πλυθησμων απο τα παραλια οργανωνονται σε κωμοπολεις και χωρια που μεσα στην τουρκοκρατια αποκτουν προνομια και αυτοδιοικηση.Με επακολουθω την πολιτιστικη και οικονομικη ακμη.

why-Enigma

ΠΟΙΗΜΑ

Πηλιο θα΄ρθω να πνιξω στα νερα σου
Καθε αλλη βοη απο τη βοη που κανει
στα σπλαχνα μου η χαρουμενη καρδια μου
για τα ακουσματα της Νικης οπου φτανει
κι αχολογα η φωνη της στα πλευρα σου.
θα΄ρθω να πιω τη δροσο σου την αιωνια
θα ξεδιψασει η πικρα μου στ'αηδονια
που θρεφουν τα λαγκαδια τα ισκερα σου.....

Αγγελος Σικιελιανος

εν λευκω...

Ενα υπεροχο τραγουδι.......Cancao do Mar

Τα λογια ειναι περιττα...

Καρυδοπιτα (10 κομματια)

8 αυγα
8 κουτ.σουπας ζαχαρη
8 κουτ.σουπας καρυδι ψιλοκομμενο
10 κουτ.σουπας παξιμαδι τριμμενο
λιγο ξυσμα πορτοκαλιου
Για το σιροπι
2 κουπες ζαχαρη
1 1/2 κουπες νερο
1 κουταλια χυμο λεμονιου
1 βανιλια
Χτυπατε τα ασπραδια μαρεγκα σφιχτη.Μετα χτυπηστε τους κροκους με την ζαχαρη
μεχρι να ασπρισει το μιγμα.Οτανειναι ετοιμα και τα δυο ριχνετε τη χυπημενη
μαρεγκα μασα στους κροκους ανακατευοντας ελαφρα,στη συνεχεια ριχνουμε τα
υπολοιπα υλικα.Αδειαζουμε το μειγμα σε βουτυρομενο ταψακι διαμετρου 30 εκ.
Ψηνετε την καρυδοπιτα σε προθερμασμενο φουρνο στους 180 για 40-45 λεπτα.
Οταν ψηθει αφηστετο να κρυωσει.Στο μεταξυ βραζετε 7 λεπτα το νερο με την ζαχαρη το χυμο και την βανιλια.Περιχυνετε την κρυα καρυδοπιτα με καυτο σιροπι.Αφξστετο παλι να κρυωσει και κοψτετο!
Καλη σας Ορεξη!

Βροχη μου....

Μυρισε Φθινοπωρο....

Οι Πραλιες ερημωσαν,τα φυλλα κιτρινιζουν.Αλλαγη εποχης το λεμε.Φθινπωριασε ο ανεμος σε πηρε φθινοπωριασε....ειναι πανεμορφη εποχη .Με την εναλλαγη χρωματων στους πινακες που ζωγραφιζει η φυση.Με τη θαλασσα να εχει μερες,μερες,αυτο το μολυβι χρωμα κι ο ουρανος να ετοιμαζεται να ξεσπασει ανα πασα στιγμη. Ειναι υπεροχο.....

Μοναξια....

Κυματα ερχεστε φευγετε,ταξιδια μακρινα,οπως τα ονειρα απιαστα μα τοσο ομορφα....
Συννεφα θυμωσατε και μαυρισε η ψυχη σας να¨χα τη δυναμη σας

Αερα...παρεμε μακρια ,βαλεμε στοχο πηγαινε με σε οτι πιο ομορφο εχεις δει...
Βροχη ξεπλυνε την ψυχη μου απο την σκουρια και την βρωμια.

Φωτια καψε οτι πιο ασχημο εχει συμβει.
Νερο δωσε μου ξανα ζωη οπως το χωμα που βρεχεις και φυτρωνει λουλουδι την Ανοιξη και δροσισε την καρδια μου το καλοκαιρι.
Κι οταν ολα αυτα κανεις δε μου τα φερει,
ελα μαζι μου κρατα μου το χερι, για να μην ειμαι μονη.
Γιατι πιο πολυ απο ολα η μοναξια με πληγωνει.....

Χρονια Πολλα Δημητρη-Δημητρα...

Μενουμε Ελλαδα...4

ERA Infanaty